[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: ثبت نام :: تماس با ما ::
:: تابستان (In press) ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
ساخت نانو‌حامل‌های پلی‌اتیلن ایمین متصل به هیدروکورتیزون و بررسی خصوصیات آن‌ها به‌منظور دستیابی به حامل هدفمند در ژن‌درمانی
حسین صادق پور1 ، الهه ثابت1 ، علی ده شهری 2
1- گروه شیمی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2- گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ، dehshahria@sums.ac.ir
چکیده:   (87 مشاهده)
زمینه و هدف: امروزه ژن‌درمانی به‌عنوان یکی از روش‌های نوین درمان در نظر گرفته شده است. بخصوص بعد از معرفی ایمونوتراپی و روش‌های ویرایش ژن از قبیل CRISPR/Cas9، توجه زیادی به ژن‌درمانی معطوف شده است. بااین‌وجود، یافتن یک حامل مؤثر با سمیت کم همچنان به‌عنوان یکی از چالش‌های عمده در برابر محققان، باقی مانده است. از میان حامل‌های غیر ویروسی به‌کاررفته، پلیمر پلی‌اتیلن ایمین بیش از سایر ترکیبات پلی کاتیونیک موردمطالعه قرار گرفته است؛ اما باوجود محاسن قابل‌توجه، سمیت، غیراختصاصی بودن و مداخلات غیرضروری با اجزای سرم، کاربرد وسیع آن را محدود می‌کند. لذا ساختمان آن می‌بایست از طریق کانژوگاسیون‌های شیمیایی اصلاح شود. در این طرح، اتصال مولکول هیدروکورتیزون بر روی این پلیمر به‌منظور هدفمندسازی آن به درون‌هسته سلول و تعدیل بار مثبت روی آن انجام پذیرفت.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه، یک مولکول پلی‌اتیلن ایمین با هیدروکورتیزون کانژوگه شد و سپس از طریق یک لینکر سوکسینیک اسید به مولکول پلی‌اتیلن ایمین فاقد لیگاند متصل گردید. کانژوگه‌های حاصل ازنظر ظرفیت بافری، پتانسیل زتا، سایز ذره‏ای، توانایی حفاظت از DNA در برابر آنزیم و نیز توانایی متراکم کردن DNA موردبررسی قرار گرفتند.
نتایج: نتایج نشان داد که این کانژوگه‌ها توانستند DNA پلاسیمدی را به‌صورت موفقیت‌آمیزی متراکم کرده و نانوذراتی در ابعاد 300 نانومتر ایجاد نمایند. در ضمن، ظرفیت بافری این کانژوگه‌ها از پلیمر اولیه تغییرنیافته بیشتر بود و توانایی بسیار بالایی در محافظت از پلاسمید در برابر آنزیم‌های نوکلئاز از خود نشان دادند.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، طراحی و ساخت مشتقات PEI با دو دومین مجزا جهت هدفمندسازی و برهمکنش با پلاسمید می‌تواند به‌عنوان یک راهبرد مؤثر جهت ایجاد سیستم‌های نانوی انتقال ژن در نظر گرفته شود.
 
 
واژه‌های کلیدی: پلی‌اتیلن ایمین، هیدروکورتیزون، ژن‌درمانی هدفمند، نانوذره پلیمریپ
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: نانوتکنولوژی پزشکی
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱۴
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
Journal of Fasa University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921