[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: ثبت نام :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 2 - ( تابستان 1399 ) ::
جلد 10 شماره 2 صفحات 2285-2293 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی شیوع و عوامل مرتبط با خوددرمانی در شهرستان فسا در سال 1397: مطالعه مقطعی مبتنی بر جمعیت
آمنه زارع1 ، زهرا پورمنتصری 2، مهدی شرفی3
1- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران
2- گروه بیماری‌های عفونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران ، montaserizahra@fums.ac.ir
3- گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بیماری‌های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران
چکیده:   (467 مشاهده)
زمینه و هدف: خوددرمانی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات اجتماعی، بهداشتی و اقتصادی جوامع مختلف ازجمله ایران به شمار می‌آید. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع و عوامل مرتبط با خوددرمانی دارو در افراد مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی شهرستان فسا بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی به روش توصیفی-تحلیلی و بر روی 2000 نفر از افراد مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شهرستان فسا سال 1397 انجام شد که نیمی از آن تعداد، روستایی و نیمی شهرنشین بودند. نمونه‌گیری در سه مرحله‌ (نمونه‌گیری طبقه‌ای، خوشه‌ای و تصادفی ساده) انجام شد. برای گزارش اطلاعات از میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد و برای بررسی ارتباط بین متغیرها، از آزمون‌های آماری کای اسکویر و رگرسیون لجستیک در سطح معنی‌داری 05/0= α استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار spss نسخه 22 آنالیز شدند.
نتایج: افراد موردبررسی، 726 مرد (3/36%) و 1274 زن (7/63%) با میانگین سنی 36/37 سال بودند. در این میان، تعداد 1087 نفر (4/54%) خوددرمانی داشتند که در روستاییان بیشتر از شهرنشینان مشاهده شد (p˂0.001). همچنین احتمال خوددرمانی در دانشجوها، سربازها، افراد شاغل نسبت به دانش‌آموزان، کمتر بود (p˂0.001). همچنین مشاهده شد که خوددرمانی با سطح تحصیلات رابطه معنی‌داری نداشت (p>0.05). خوددرمانی در افرادی که منبع اطلاعات خوددرمانی آن‌ها داروخانه‌ها و داروسازها بودند بیشتر بود (نسبت شانس (OR) برابر با 25/0). با توجه به متغیرهای مرتبط با علل خوددرمانی،‌ ازنظر وضعیت اقتصادی، هزینه‌بر بودن معالجه (28/58%)، ازنظر نوع نگرش به پزشک، عدم اعتماد به تشخیص پزشک (51/77%) و ازنظر بهبودی علائم،‌ بهبودی بر اساس تجربه قبلی (87/81%) بیشترین فراوانی را داشتند.
نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع بالای خوددرمانی در شهرستان فسا، نیاز به ارائه برنامه‌های آموزشی لازم به‌صورت حضوری و از طریق رسانه‌ها در خصوص عوارض و پیامدهای خوددرمانی ضروری است. همچنین باید برنامه‌هایی جهت رفع کمبود پزشک و کادر درمانی و نیز بالا بردن کیفیت خدمات درمانی در روستاها تدوین گردد. محدود کردن خرید دارو بدون نسخه نیز می‌تواند تا حدودی خوددرمانی را در جامعه کاهش دهد.
 

واژه‌های کلیدی: شیوع، خوددرمانی، دارو، فسا
متن کامل [PDF 1122 kb]   (85 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مديريت خدمات بهداشتي و درماني
دریافت: 1398/4/17 | پذیرش: 1398/10/1 | انتشار: 1399/6/29
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zare A, Pourmontaseri Z, Sharafi M. Prevalence and Factors Associated with Self-Medication in Fasa in 2018: Community-Based Cross-Sectional Study. J Fasa Univ Med Sci. 2020; 10 (2) :2285-2293
URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2064-fa.html

زارع آمنه، پورمنتصری زهرا، شرفی مهدی. بررسی شیوع و عوامل مرتبط با خوددرمانی در شهرستان فسا در سال 1397: مطالعه مقطعی مبتنی بر جمعیت. مجله دانشگاه علوم پزشکی فسا. 1399; 10 (2) :2285-2293

URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2064-fa.html



دوره 10، شماره 2 - ( تابستان 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Journal of Fasa University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4237