[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: ثبت نام :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1399 ) ::
جلد 10 شماره 1 صفحات 1932-1942 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثرات داروهای متفورمین، پیوگلیتازون، ریپاگلینید و آکاربوز بر هیستومورفولوژی تخمدان پلی کیستیک موش (مقاله انگلیسی)
فریبا نوری1 ، پریا پرتو 2، مهری آزادبخت3 ، حمید درویش نیا4
1- گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران و گروه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا ، ایران
2- گروه زیست شناسی، دانشگاه پرنس جورج، لارگو، مریلند، آمریکا ، partopx@pgcc.edu
3- گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4- گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (190 مشاهده)
زمینه و هدف: سندروم تخمدان پلی کیستیک شایع ترین علت ناباروری ناشی از عدم تخمک گذاری در زنان می باشد. یکی از راههای درمان این سندروم استفاده از داروهای حساس کننده به انسولین است. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی تاثیر داروهای متفورمین، پیوگلیتازون، ریپاگلینید و آکاربوز بر هیستومورفولوژی تخمدان پلی کیستیک می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه القای تخمدان پلی کیستیک با تزریق تستوسترون انانتات به موش های نابالغ برای مدت 4 هفته انجام گرفته است. سپس موش ها در پنج گروه مساوی تقسیم شدند. کنترل ، متفورمین ، پیوگلیتازون ، ریپاگلینید و آکاربوز. وزن بدن، نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان ، قطر تخمدان، تغییرات هیستولوژی تخمدان ها و ویژگی های بافتی تخمدان ها بررسی گردیده است. برای این مطالعه از تست آماری توکی استفاده شد(P£0.05.(Tukey.
نتایج: تستوسترون انانتات بطور قابل ملاحظه ای باعث افزایش میانگین فولیکول های کیستیک و باعث کاهش رشد فولیکولی در مقایسه با گروه درمان شده است. وزن بدن، نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان ، قطر تخمدان در همه گروه ها بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است در مقایسه با گروه کنترل(p<0.05). در گروه متفورمین و پیوگلیتازون تعداد اووسیت های دژنره شده، سلول های گرانولوزای پیکنوزه شده و رگزایی کاهش یافته و لوتئینی شدن فقط در این گروهها مشاهده شد. کاهش معنی داری در فولیکول های پریموردیال، پرایمری، پره آنترال، کیستیک و آترتیک در گروه های درمانی دیده شد. هر چند که میانگین فولیکول های پره آنترال بطور قابل ملاحظه ای افزایش را نشان داد. میانگین فولیکول های آنترال در گروه های متفورمین و پیوگلیتازون افزایش معنی داری را نشان داد(p<0.05). نتایج نشان داد که نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان درگروه های متفورمین و پیوگلیتازون بطور معنی داری کاهش یافته بود p<0.05)).
نتیجه گیری: بر طبق این نتایج متفورمین و پیوگلیتازون اثرات مشابه دارند و میتوانند آسیب های ناشی ازتخمدان پلی کیستیک را جبران کنند. این داروها میتوانند رشد فولیکولی را توسعه دهند. ریپاگلینید نیز میتواند تا حدودی آسیب های ناشی از تخمدان پلی کیستیک را جبران کند و آکاربوز اثر منفی بر رشد فولیکولی دارد.
 
واژه‌های کلیدی: سندروم تخمدان پلی کیستیک، متفورمین، پیوگلیتازون، آکاربوز، ریپاگلینید، موش
متن کامل [PDF 1212 kb]   (14 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بافت شناسي
دریافت: 1398/6/11 | پذیرش: 1399/2/8 | انتشار: 1398/12/8
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

noori F, parto P, azadbakht M, darvishnia H. A Histomorphological Comparative Effects of Metformin, Pioglitazone, Repaglinide and Acarbose on Polycystic Ovary in Mice. J Fasa Univ Med Sci. 2020; 10 (1) :1932-1942
URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2110-fa.html

نوری فریبا، پرتو پریا، آزادبخت مهری، درویش نیا حمید. مقایسه اثرات داروهای متفورمین، پیوگلیتازون، ریپاگلینید و آکاربوز بر هیستومورفولوژی تخمدان پلی کیستیک موش (مقاله انگلیسی). مجله دانشگاه علوم پزشکی فسا. 1399; 10 (1) :1932-1942

URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2110-fa.html



دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Journal of Fasa University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4139