[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: ثبت نام :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 1399 ) ::
جلد 10 شماره 3 صفحات 2655-2664 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر تمرین تناوبی هوازی و آدنوزین بر بیان AMPK، PPARγ و گیرنده A2B کبد در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با غذای پرچرب
ابوالحسن هدایتی کتولی1 ، محمد علی آذربایجانی 2، عبدالعلی بنائی فر1 ، سجاد ارشدی1
1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران ، m_azarbayjani@iauctb.ac.ir
چکیده:   (499 مشاهده)
زمینه و هدف: چاقی موجب استئاتوز در کبد می‌شود. PPARγ فاکتور رونویسی ژن‌های متابولیسم گلوکز و چربی و AMPK سنسور انرژی سلول به‌عنوان اهداف درمانی در بیماران کبد چرب غیرالکلی (NAFLD[1]) موردتوجه می‌باشند. باوجود اهمیت تمرین و دارو در درمان بیماری‌های مزمن، در ارتباط با نقش تمرینات شدید (HIIT) در درمان NAFLD توافق کمی وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر شدت تمرین و آدنوزین بر متابولیسم چربی کبد به دنبال رژیم غذایی پرچرب بود.
مواد و روشها: 30 سر موش به‌صورت تصادفی به 6 گروه 5تایی کنترل، غذای پرچرب، غذای پرچرب + تزریق دارونما، غذای پرچرب + تزریق آدنوزین، غذای پرچرب تمرین + تزریق آدنوزین، غذای پرچرب تمرین + تزریق دارونما تقسیم شدند. آزمودنی‌ها ابتدا 13 هفته غذای پرچرب دریافت نمودند و سپس 12 هفته، هفته‌ای 5 جلسه به تمرین پرداختند، در گروه‌های غذایی از آزمون تحلیل یک‌راهه واریانس مستقل و جهت تعیین اثر اصلی تمرین، آدنوزین و تمرین× آدنوزین از تحلیل دوراهه واریانس برای گروه‌های مستقل استفاده شد.
نتایج: بیان ژن PPARγ در گروه‌های غذایی پرچرب افزایش داشت (017/0=P)، (007/0=P). تفاوتی در بیان AMPK بین گروه‌های غذایی وجود نداشت (097/0=P). تمرین اثر معنی‌دار برافزایش بیان AMPK، A2B (0001/0=P)، (031/0=P) و کاهش معنی‌دار بر PPARγ (0001/0=P) داشت. در گروه آدنوزین AMPK و A2b افزایش معنی‌دار (001/0=P)، (012/0=P) و PPARγ کاهش داشت (0001/0=P). هم‌زمانی تمرین و آدنوزین افزایش معنی‌دارتری بر بیان AMPK (039/0=P) و کاهش معنی‌دارتری بر PPARγ (005/0=P) نسبت به اثر هر یک به‌تنهایی داشت.
نتیجه‌گیری: احتمالاً بتوان از تمرینات با شدت بالا و هم‌زمان مقدار مشخص دوز مصرفی آدنوزین جهت جلوگیری از تجمع چربی کبد استفاده نمود.
 
واژه‌های کلیدی: تمرین تناوبی هوازی، آدنوزین، غذای پرچرب، AMPK، PPARγ، A2B، موش صحرایی
متن کامل [PDF 1165 kb]   (41 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: 1398/11/5 | پذیرش: 1399/5/7 | انتشار: 1399/11/7
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hedayati katooli A, Azarbayjani M A, Banaeifar A, Arshadi S.   Effects of Aerobic Interval Training and Adenosine on the Expression of AMPK, PPARγ and A2B Receptor in the Liver of Rats Fed a High-Fat Diet. J Fasa Univ Med Sci. 2020; 10 (3) :2655-2664
URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2239-fa.html

هدایتی کتولی ابوالحسن، آذربایجانی محمد علی، بنائی فر عبدالعلی، ارشدی سجاد. اثر تمرین تناوبی هوازی و آدنوزین بر بیان AMPK، PPARγ و گیرنده A2B کبد در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با غذای پرچرب. مجله دانشگاه علوم پزشکی فسا. 1399; 10 (3) :2655-2664

URL: http://journal.fums.ac.ir/article-1-2239-fa.html



دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Journal of Fasa University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4256