:: دوره 8، شماره 3 - ( پاییز 1397 ) ::
جلد 8 شماره 3 صفحات 890-900 برگشت به فهرست نسخه ها
اثرات تیمول در مدل تجربی روماتوئید آرتریت
خدیجه گلبهاری1 ، سید میثم ابطحی فروشانی 2
1- گروه میکروب شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2- گروه میکروب شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ، meysamabtahi@hotmail.com
چکیده:   (1462 مشاهده)
مقدمه و هدف: امروزه توجه زیادی به ترکیبات گیاهی باقابلیت درمانی شده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثرات تیمول در مدل حیوانی روماتوئید آرتریت (RA) است.
مواد و روش­ها: بیماری RA با استفاده از تزریق ادجوانت فروند کامل در بالشتک کف پای رت­های ویستار القاء شد. سپس رت­ها به‌صورت تصادفی در سه گروه بدون تیمار، تیمار شده با تیمول (mg/kg100-خوراکی) و یا درمان شده با پردنیزولون (mg/kg10-خوراکی) قرار گرفتند. کلیه درمان­ها از روز پنجم پس از القاء شروع شد. تغییر قطر ناحیه dorso-plantar دست و پای هر رت تا روز 23 پس از القاء، یک روز در میان ثبت شد.
نتایج: میزان ادم و تورم کف پا در هر دو گروه رت­های مبتلا و درمان شده با تیمول و یا پردنیزولون به‌صورت تقریباً برابر نسبت به گروه شاهد کاهش یافت. سطح نیتریک اکسید و آنزیم میلوپراکسیداز سرمی، هم‌زمان با شدت تکثیر لنفوسیت­های طحالی و میزان تولید سایتوکاین­های IL-1 و IL-6 در گروه­های درمانی نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌داری یافت. میزان کاهش نیتریک اکسید سرمی در گروه دریافت‌کننده تیمول نسبت به گروه دریافت‌کننده پردنیزولون بیشتر بود. در عوض پردنیزولون موجب کاهش بیشتری در سطح سایتوکاین­های IL-1 و IL-6 نسبت به رت­های مبتلا و دریافت‌کننده تیمول شد.
نتیجه‌گیری: استفاده از تیمول ممکن است که به‌عنوان یک استراتژی سودمند در کنترل بیماری RA مطرح گردد.
واژه‌های کلیدی: تیمول، روماتوئید آرتریت، پاسخ‌های ایمنی
متن کامل [PDF 1188 kb]   (277 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ايمونولوژي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۱۸ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۰/۱


XML   English Abstract   Print



دوره 8، شماره 3 - ( پاییز 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها