:: دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1392 ) ::
جلد 3 شماره 2 صفحات 174-178 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی ارتباط پلی مورفیسم ژن اینترلوکین-13(1512-) در بیماران مبتلا به کالازار
الهام معظمیان 1، منوچهر رسولی2، صدف عصایی2
1- دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات، گروه میکروبیولوژی، فارس، ایران. ، elhammoazamian@gmail.com
2- بخش ایمونولوژی، مرکز تحقیقات میکروبیولوژی بالینی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
چکیده:   (23784 مشاهده)

زمینه و هدف: مقاومت میزبان به عفونت لیشمانیا منجر به فعال شدن ماکروفاژ و از بین رفتن انگل، به واسطه پاسخ ایمنی سلولی می‌گردد. با توجه به اهمیت نقش اینترلوکین-١٣ در دفاع علیه لیشمانیای احشایی و اثرات شناخت شده پلی مورفیسم ژن اینترلوکین - ١٣ بر روی این بیماری، هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط پلی م و رفیسم ژن اینترلوکین - ١٣ با لیشمانیای احشایی است .

موادوروش‌ها: گروه مورد مطالعه شامل 52 بیمار مبتلا به لیشمانیوز احشایی و 104 فرد سالم از ناحیه اندمیک جنوب استان فارس می‌باشد. پلی مورفیسم ژن اینترلوکین - ١٣(موقعیت A/C 1512-) با استفاده از PCR-RFLP مورد بررسی قرار گرفت . نتایج بدست آمده در دو گروه با استفاده از آزمون مجذور کای مقایسه گردیدند.

نتایج: فراوانی ژنوتیپ‌های AA ، AC ، و CC تفاوت معنی‌داری را بین دو گروه مورد مطالعه نشان ندادند. همچنین تفاوت معنا‌دار آماری در ارتباط با فراوانی آلل‌های A و C در بین دو گروه مورد مطالعه یافت نگردید.

نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که هیچ گونه تفاوت معنی داری بین آلل ها و ژنوتیپ ها یا اینترلوکین-13 در بیماران مبتلا به لیشمانیوز احشایی و افراد سالم مشاهده نشد. براساس یافته‌های فوق نمی‌توان پلی مورفیسم ژن اینترلوکین-13 در ناحیه 1512-را عامل استعداد به لیشمانیوز احشایی در نظر گرفت. واژه‌های کلیدی: اینترلوکین-13، پلی مورفیسم ژنی، لیشمانیوز احشایی، لیشمانیا

واژه‌های کلیدی: اینترلوکین-13، پلی مورفیسم ژنی، لیشمانیوز احشایی، لیشمانیا
متن کامل [PDF 728 kb]   (2663 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ايمونولوژي
دریافت: ۱۳۹۲/۶/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱۴


XML   English Abstract   Print



دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها