:: دوره 5، شماره 4 - ( زمستان 1394 ) ::
جلد 5 شماره 4 صفحات 449-459 برگشت به فهرست نسخه ها
هسپریدین به عنوان یک محافظ پرتوی طبیعی
ژیلا قربانی1، غلامحسن حدادی2، رضا فردید3
1- گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
2- گروه فیزیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران.
3- گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. ، rfardid@sums.ac.ir
چکیده:   (10286 مشاهده)

با وجود کاربرد روزافزون تابش یونیزان در روش‌های تشخیصی و درمانی پزشکی، توسعه ی عوامل محافظ پرتویی جهت تعدیل آسیب بافت‌های نرمال، حائز اهمیت جلوه می‌کند. از یک سو سمیت ذاتی ترکیبات محافظ پرتویی مصنوعی و از سوی دیگر تایید سمیت اندک ترکیبات طبیعی بنابر سابقه‌ی طولانی مدت استفاده در طب؛ لذا محققان زیادی به بررسی قابلیت‌های محافظ پرتویی ترکیبات طبیعی روی آورده‌اند. هسپریدین متعلق به دسته فلاوانون از خانواده‌ی فلاوانوئیدها است که به وفور در رژیم غذایی انسان یافت می‌شود و اثرات سودمند بسیاری برای آن ذکر شده است. از قابلیت‌های هسپریدین می‌توان به اثرات آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد سرطانی، ضد آسیب ژنتیکی و محافظ پرتویی اشاره نمود. اگرچه هسپریدین اثر محافظتی کمتری در مقایسه با ترکیبات مصنوعی دارد اما سمیت کمتر و قابلیت تجویز خوراکی آن، باعث شده است که بتوان آن را به عنوان یک رادیوپروتکتور مناسب در بیماران رادیوتراپی، پرتو کاران، فضانوردان و حتی عموم جامعه پیشنهاد نمود. در این مقاله خلاصه­ای از مطالعات اخیر پژوهشگران بر مزایا و معایب تجویز هسپریدین ارائه می‌گردد.

واژه‌های کلیدی: تابش یونیزان، محافظ پرتو، هسپریدین
متن کامل [PDF 1105 kb]   (2616 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: فیزیک پزشکی
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۴/۹/۸ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۸


XML   English Abstract   Print



دوره 5، شماره 4 - ( زمستان 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها